Æi það líður alltaf svo langur tími á milli þess sem bloggað er...Ömurlegt bara!!!

En það er alveg frá nóg að segja, það vantar ekki. Natan er nú orðinn tveggja og hálfs ár og er drumur mömmu sinnar sem er endalaust stolt af syni sínum og elskar hverja mínútu sem hún eyðir með honum.

Við erum búin að vera veik heima frá því á mánudag (10.01.11). Natan veikist fyrst og síðan Mamma og pabbi. Fengum kvefpest algjört ógeð. Nú til að stytta okkur stundir í veikindunum þá var horft á SHERK fram og til baka sem er einn af uppáhaldsmyndum Natans þessa daganna. Í myndinni þá er mikið fjallað um ást og ástarkossa og þar sem Natan er mikið fyrir að knúsa og kyssa mömmun sína þá var auðvita boðið upp á ástarkoss.

Síðar við kvöldmatarborðið þá var Natan eitthvað óþægur, vildi ekki sitja kyrr og ljúka við matinn sinn, var alltaf að hlaupa í burti og koma svo aftur að borðinu og fá sér smá að borða. Í eitt skiptið sem hann kom að matarborðinu þá bauð hann mömmu sinni upp á ástarkoss en mamman svaraði því til að hann væri ekki ástin hennar þegar hann hagaði sér svona illa við matarborðið.

En mamma sá strax eftir þessum orðum sínum því lítli kúturinn brást mjög illa við þessu og veröld hans gjörsamlega hurndi. Hann henti sér yfir stólbakið við tilþrifum og grét sárum gráti og milli ekkasoganna mátti heyra hann segja "ég vill vera ástinn hennar mömmu, ég er ástin hennar mömmu".

Þetta var svo hrikalega sætt og krútlegt að auðvita sá mamman eftir þessu öllu saman og tók litla ástarpunginn sinn í arma sína og lét hann heyra að hann væri stærsta ástin hennar í þessum heim og auðvita fékk að fylgja með einn góður ástarkoss. :o)