UPDATE!

Hello hello!
Aldeilis sem tíminn líður hratt, svo hratt að það er erfitt að festa hann niður á bloggsíðu.
En nú skal bæta í eyðurnar sem hafa skapast hérna í bloggleysinu.

1. Prinsinn fagri, Natan Blær, var eins og alþjóð veit, 1 árs þann 22. maí sl. Eins getur í bloggfærslu hér á undan þá skelltum við okkur í sveitina og hittum ömmur og afa, frænkur og frændur. Prinsinn fékk hvorki meira né minna en 3 afmælisveislur þessa helgina. Amma Dreki og afi komu frá Egilsstöðum og leigðu bústað rétt hjá ættaróðalinu þannig stutt var að skreppa til þeirra í pottinn og dekur að hætti þeirra. Við ákváðum svo að rækta ættartengslin og brunuðum til Dalvíkur og heilsuðum upp Bubba og Fjólu og kíktum á elliheimilið og köstuðum kveðju á Steinunni og Halldór. Þau voru auðvita svaka glöð að fá að sjá nýjasta meðliminn í ættinni enda kominn tími til þar sem kappinn er orðinn 1 árs.

2. Afmælisgjafirnar voru auðvita ekki af verri endanum: kubbar, náttföt og stígvél frá ömmu Dreka og afa á Egilsstöðum, sandalar frá ömmu og afa í Samkomugerði (eiga sko eftir að
koma að góðum notkun í ferðalaginum ógurlega sem fram undan er), sanddót frá Dóru frænku og Helgu Líf, kubbatrévagn frá Blúndum, sem að þeirra sögn á að efla og þroska fínhreyfingarnar hjá gaurnum (ekki veitir af....) Svo fékk prinsinn þessar líka flottu fatagjafir frá frændfólkinu í Finnlandi.....Takk fyrir okkur!

3. Amma Dreki og afi komi og stoppuðu í bænum áður en þau héldu á stað til Finlands. Þau eru svo pjöttuð að þau leigðu sér íbúð til að vera í meðan þau dvöldu hérna í stórborginni. (finnst greinileg ekki þeim samborið að dvelja í Breiðholtinu með hinum rónum ... :) ). En auðvita ákvað mamman að nýta sér þetta tækifæri og kom prinsinum fyrir í NÆTURPÖSSUN og skellti sér á langþráð djamm með hinum síungu Beyglum. Sannarlega þykknunar virði að eyða kvöldstund með þeim!

4. Ekki hafa bara verið eintómir sæludagar á hjá prinsinum góða. Eyrun voru endalaust að þjaka hann og var svo komið, eftir fimmta pensilinnkúrinn, að foreldarnir sögðu hingað og ekki lengra og skunduðu með Sætamund til háls, nef og eyrnalæknis. Við skoðun kom í ljós að litlu eyrun hans voru undirlög af eyrnabólgu og hljóðhimna t.d. margsprunginn. Læknir mat ástandi sem svo að það væri ekki eftir neinu að bíða en að skella rör í eyrun og lækna þetta leiðinda vandamáli í eitt skiptið fyrir öll. Úr varð að fjölskyldan fór á skuðstofuna og sett voru rör í eyrun og hluti af nefkirtlinum fjarlæður. Það verður að segjast að mamman hafði ekki taugar í þetta og varð buguð af væli áður en lækninum tókst að svæfa strákinn. Í öllu taugveikiskastinu gleymdi hún að hugsa um pabbann sem er þekktur fyrir að falla i yfirlið bara við það eitt að sjá sprautur. En pabbinn er annaður fyrir karlmennsku og hreysti og hrakaði þetta af sér þar til að búið var að svæfa snúðinn. Þá kom hann fölur og fár og alveg miður sín. Pabbinn sagði að það hafi verið hræðilegt að fylgjast með þegar verið var að svæfa kútinn, hann hafi barist um og reynt eftir fremsta megni að taka af sér svæfingagrímuna og þegar hann hafi svo sofnað þá varð snúllinn eins og líflaus dúkka í fanginu á pabbanum. Mamman prísaði sig sæla að hafa ekki verið vitni af þessum ósköpum því guð einn veit hvernig það hefði endað.....!

5. Prinsinn er búinn að vera ansi víðförull það sem af er þessu sumri en þó mest á norðurlandinu. Amma Lydía og afi komu suður til að hjúkra snúllanum eftir eyrnaaðgerðina svo mamman og pabbi gætuð óhindrað gætt að lögum þessa lands. Svo tók hún Dóra frænka upp á því að fá sér vinnu á austfjörðunum fögru.....húrra fyrir henni! Því þurftu allir að leggjast á eitt til að koma henni og hennar hafurtaks í réttan landshluta. Þannig að við brunuðum með fulla kerru af búslóð norður í sæluna og amma, afi, Dóra og Helga Líf fylgdu á eftir. Foreldarnir ákváðu svo að leyfa snúllanum að jafna sig í rólegheitunum eftir aðgerðina í sveitinni hjá ömmu og afa og skildu því prinsinn eftir þegar þau fóru aftur í bæinn. Mikið svakalega var tómlegt í kofanum þá tvo heilu daga sem prinsinn var í burtu! Amma og afi komu svo með hann aftur í bæinn en þrælahaldi þeirra í barnapössun lauk ekki þá.....langt í frá! Fjallaþrá mömmunnar var orðin óbærileg og ekkert gat stöðvað hana í að ganga Leggjabrjót þannig að amma og afi voru dæmd til að passa yfir helgina þar sem pabbinn var að vinna. Ekki nóg með það......því að eftir helgapössunina var ákveð að snúllinn færi aftur með þeim norður þannig að nú eru þau búin með ársskammtinn af snúllapössun......eins gott að amma Dreki er að koma heim ;). Mamman og pabbinn ætla svo að fara norður í kvöld, pikka snúllann, ömmu, afa og Helgu Líf upp og halda í útilegu í Ásbyrgi. Dóra frænka kemur svo að austan og hitti okkur þar. ÆÐI, er lífið ekki dásamlegt ;)

Svo styttist óðum í ferðalagið mikla og allir orðnir svaka spenntir. Amma er næstum því að vera búin að endurhanna fellihýsið og er búin að gera það SVO kósý, okkar hlakkar mikið til að fá að prófa það um helgina. Pabbinn er byrjaður að pakka og tína til það sem nauðsynlegt er að hafa með sér í svona langferð en mamman er enn að reyna skipuleggja sig i huganum, hvort hún eigi að fara með sléttujárnið eða hárblásara, síðan eða stuttan kjól, ljósu eða dökku gallabuxurnar, þessar eða hinar íþróttabuxurnar......já, það fer ekki á milli mála hver er heilinn í þessu sambandi ;)

Frí frí sumarfrí

Víff, þá er það komið á hreint. Lydia amma er búin að bóka farið okkar með Norrænu. Við fórum út þann 30. júlí og komum ekki heim fyrr en 29. ágúst. Glæsilegt, nú er ekkert eftir nema bara að pakka. Það getur orðið pínu vandi því pabbinn segir að við verðum að pakka sparlega og það er eitthvað sem mamman hefur aldrei kunnað ;)

Annars erum við líka að fara í pínu ferðalag í næstu viku. Ætlum nefnilega að skella okkur í afmælisferð norður. Ákváðum þetta því Lydia amma bakar svo góðar kökur og því tilvalið að eyða afmælisdeginum hjá henni. Og svo er rúsínan í pylsuendanum að amma derki og afi á Egilsstöðum ætla líka að koma og vera með okkur. Er hægt að óska sér einhvers meira og betra á fyrsta afmælisdeginum sínum? Ji, hvað við erum orðin spennt og hlökkum mikið til að sjá þau. En vinir okkar í stórborginni, örvæntið ei því við munum sko halda ærlega afmælisveislu fyrir ykkur líka! Nánari dagsetning auglýst síðar :)

Yndisleg helgi!

Löng helgi að baki og tekinn við ný vinnuvika. Leiðinlegt hvað þessar helgar líða alltof hratt. Við skötuhjúin byrjuðum helgina á því að bregða okkur í leikhús á Sannleikann með Pétri Jóhanni. Algjör snilld! Mæli sko með þessu showið. Vallýju frænku hlotnaðist sá heiður að fá að eyða kvöldstund með snúllanum á meðan mamma og pabbinn hlóu úr sér líf og lungu. Snúllinn var auðvita til fyrirmynda eftir að foreldranir voru farnir en lét svona aðeins heyra í sér þegar þau voru að gera sig klár fyrir kvöldið. Fann greinilega að eitthvað lá í loftinu og þurfti svona aðeins að mótmæla.





Amma og afi komu svo að norðan ásamt Helgu Líf frænku. Það var nú ósköp yndislegt að hitta þau enda langt um liðið síðan síðast. Helginni var að mestu eytt með þeim í leit að fellhýsi fyrir ferðalagið mikila. Sú leit skilaði árangur því þau fundu líka þetta glæsilega fellhýsi sem þau ákvaðu að festa kaup á. Óskum þeim til lukku með kaupin! Nú er allt að verða klárt fyrir ferðina, eigum bara eftir að panta miðana!

Mamman, pabbinn, Dóra frænka og Helga Líf ákvaðu svo að enda helgina með stæll og gengu á Esjuna í kalsaveðri en algjörlega þess virði. Þau komust reyndar ekki upp á topp, létu bara duga að labba að Steini út af veðrinu. En betra er hálft fjall en ekkert fjall, ekki satt! ;)

Sick as a Pig

Síðustu nætur hafa verið afskaplega erfiðar hjá litla snúðinum. Hann sofnar en vaknar svo eftir 2-3 tíma, grátandi og enginn leið að róa karlinn. Hann nær að sofna aftur en sagan endurtekur sig svona 3 svar sinnum yfir nóttina. Faðir hans ákvað því að skunda með soninn á fund læknis og fá úrskurðað hvert vandamálið væri enda kærir pabbinn sig ekkert um að láta raska heilögðum nætursvefn hans. Niðurstaða úr þessari læknaheimsókn var EYRNABÓlGA. En það er nú ekki einhvað sem ekki er hægt að lækna. Fengin var mixtúra við þessum ósköpum svo að prinsinn og pabbi hans sváfu eins englar í nótt. Vonum bara að þessi eyrnabólga komi ekki aftur og verði einhvert eilífar vandamál hjá Natani. En karlinn er allur að hressast en foreldrar hans hafa því miður fengið nasaþefinn af þessari bölvaðri kvefpest.....eða kanski er þetta bara svínaveikin ógurlega sem er að hrjá þau!

Þriðji dagurinn í flensu

Oj...við erum kominn með nóg af hori og hita! Við segjum burt með flensuna og ætlum að merkja X við það á morgun.

11 mánaða og ekki svo hamingjusamur

Natan Blær var 11 mánaða í gær og eyddi deginum heima lasinn og óhamingjusamur. Sömu sögu er að segja af móður hans sem einnig lá í rúminu með ælupest! Þvílíkur viðbjóður, við hötum ælupestir!

En snúum okkur af gleðitíðindum. Natan fór í 10 mánaðaskoðunina......(doldið sein að skrifa boggfærslur, I know!) og hann mældist 10 kíló og 76 cm. á lengd. Alveg í takt við þessa blessaða kúrfu sem öllu skiptir í þessum skoðunum. Svo Valla mín ef þú lest þetta þá er hann að nota föt númer 80...svona næst þegar þú ferð í búð og sérð einhvað sæt ;)

Svo er Natan byrjaður hjá dagmömmunni og gengur ljómandi vel. Hann er búinn að vera hjá henni í mánuð og ekki yfir neinu að kvarta. Ég held að þau hafi svona matarást á hvort öðru, þ.e.a.s Natan og dagmamman. Natan elskar að borða og hún elskar að gefa honum að borða. Þegar komið er að ná í Natan þá liggur hann afvelta og það tekur dagmömmunna svona korter að telja upp það sem hann fékk að borða síðasta hálftímann og síðan endar hún á því að segja" Já, hann bara elskar að borða"

Jú,jú það er rétt að litli karlinn minn er matagat enda hefur hann það ekki langt að sækja :)

Itta amma kom svo í stutta heimsókn áður en hún hélt út fyrir landsteinana. Það var nú aldeilis fjörið á bænum í hennar návist. Natan fílaði þessa konu alveg í botn enda ekki á hverjum degi sem einhver nennir að skríða með honum um gólfin, fara í eltingaleik á fjórum fótum, syngja, dansa og dúllast með hann alveg út í eitt. Mamman var líka hæstánægð með þessa heimsókn þar sem Itta amma er með hreingerningaæði þannig ekki leið á löngu þar til allt ilmaði af hreinlæti í bakkanum og allur þvotturinn þvegin á meðan mamman sat upp í sófa og hvíldi lúin beinin.

Natan er nú farinn að skríða, (fyrir löngu) standa upp sjálfur, klappa saman lófunum og margt fleira. Hann vill helst fá að labba en er ekki alveg kominn á lagið með að gera það einn og óstuddur. Foreldrarnir neyðast því að ganga með hann bognir í baki um alla íbúð. Ekki þýðir að reyna fá drenginn til að sitjast þó svo að þeir séu alveg búnir í bakinum því hann sest bara þegar hann er búinn að fá nóg af því að labba og það getur oft verið eftir daggóðastund.

Sumaðir nálagst ófluga og eru stór plön framundan hvað það varðar. Pabbinn stendur í ströngu við að skipuleggja sumarfríið sem á að ná fyrir utan landsteinana ef allt gengur eftir. Síðan leitar hann logandi ljósi af hljóla/hlaupakerru svo hægt verði að hafa Natan með í öllu sem við ætlum að gera í sumar. Eitthvað er kreppan að setja strik í reikningin hérna á Ice því það er hægara sagt en gert að finna slíkan grip sem kostar ekki handlegg og fót.

En svona til að toppa þetta þá eru meira að segja komnar nýjar myndir í albúmmið okkar....já það er sko drífandi gangur á þessari síðu´;)

Fyrsti dagurinn í pössun

Nú eru áhyggulausir dagarnir hjá Natani í öruggu skjóli foreldra sinna, lokið! Pabbinn hélt til vinna á ný eftir mánaða frí og litli gaurinn því sendur í fyrsta skiptið í pössun í heilann dag! En það er nú ekki pössun að verri endanum því enginn önnur en yfirblúndan tók að sér að hugsa um kúttinn á meðan foreldarnir sterða. Aðvísu er það bara tímabundið því í næsta mánuði þá á drengurinn að fara til sonna ekta dagmömmu. Við fundum ágætis konusnót sem býr í nágrenni við okkur og eru 8 önnur börn þarna líka. Ekki amalegt það að fá leikfélaga.



Það verður að viðurkennast að móðurhjatað var heltekið af sektarkennd þegar hún yfirgaf barnið sitt í morgun og hún óskað það með sér að hún hefði getað tekið sér lengra fæðingaorlof.

En þannig er þetta bara, kaldur veruleikinn runninn upp og lífið orðið eina rútína; rífa sig upp á morgana, klæða sig í gallann og út í frostkaldann morguninn, ná í barnið eftir vinnu, eiga með því örfá klukkutíma áður en það fer að sofa og vera svo örþreyttur sjálfur að maður getur ekki einu sinni haldið sér vakandi yfir aðþrengdum eiginkonum!

All by myself....

söng frú Celine Dion að alkunnri snilld eins og flestir muna. Þannig hafa síðustu tvær vikur liðið hjá mér, ég er búin að vera all by myself. Gúbbarnir mínir tveir ákvaðu nefnilega að vera eftir í sveitinni meðan ég þurfti að halda suður til að vinna fyrir salti í grautinn. Sem betur fer eru nú þessar tvær vikur á enda og koma þeir í bæinn á morgun! Yndislegt! Búið að vera frekar súrt að koma heim úr vinnunni og engin til að knúsa og skemmta sér með. Ég hélt að ég myndi fíla það í botn að fá smá tíma fyrir sjalfan mig og geta gert allt það sem enginn tími hefur verið til að gera síðan litli snúllinn minn kom í heiminn. En þrátt fyrir einveruna þá hefur lítið verið gert og hef ég komist af því að mig langar ekki að eyða tíma í sjálfan mig heldur vil ég eyða honum með snúllanum mínum :) Dagarnir eru bara ekkert skemmtilegir án hans!

Tvíburinn...

barn í tvíburamerkinu er snöggt í hreyfingum eins og svipu sé veifað, þó svo að flestar hreyfingar séu uppávið. Þetta barn er alltaf á leiðinni upp á eitthvað. Talandi um orku og virkni! Þetta barn fer létt með að gera 3 hluti í einu og er líklegt til að gera þá alla vel. Hægt er að segja um barn í tvíburamerkinu að það sé mjög klókt og komi sífellt á óvart. Það er einnig ósvífið og gæti komið heim með kettling með slaufu um hálsinn (sem það fann) og fært mömmu sinni að “gjöf”. Sætt, ekki satt? Það sem þessu barni leiðist er að hafa ekkert að gera, svo vertu viss um að stundatafla þess sé alveg þétt skipuð (íþróttir, klúbbar, útivist o.s.frv.) Vegna þess hve barnið er upptekið og hefur margt fyrir stafni þá eignast það marga vini. Tvíburanum líkar að vera trúðurinn í bekknum og gerir í því að gretta sig og segja brandara. Tvíburinn er fyndinn og býr yfir góðum húmor. Hugur hans ferðast á ógnarhraða og auðvelt að örva. Vertu viss um að hann hafi alltaf nóg að lesa. Fyrir utan lestur þá hefur barn í tvíburamerkinu einnig mikla unun af því að tala, segja brandara og taka þátt í íþróttum, og það vill gera þetta allt núna strax. Þegar þú reynir að sjá fyrir þér barn í tvíburamerkinu þá skaltu hugsa um Línu Langsokk. Hallaðu þér aftur, dragðu andann djúpt og taktu þátt í fjörinu.

Tími fyrir bað?

Þarf maður ekki að fara skella sér í bað?

Ætla baðið sé tilbúið?

Oh já, þetta er voðalega notalegt!

Well...whazz up!

Herru já bara liðnir næstum því tveir mánuðir og ekkert búið að blogga. Fyrstu jólinn búinn og tennur raðast niður og enginn til að rita það á spjöld sögunnar!









En þá er bara að byrja á byrjunni og fylla upp í eyðurnar:









Fyrstu jólin:




Við fórum til ömmu og afa á Egilsstöðum þann 8. des og vorum alveg til 4. jan. Það var auðvita alveg ósköp ljúft og stjanað við okkur eins við værum konungborinn. En þegar líða fór að jólum þá dróg aðeins ský fyrir sólu og flensan bankaði upp á að Mánatröðinni! Flensan lagði afa, ömmu og Natan að velli. En Mamman, Anah og Nadir stóðu þennan viðbjóð af sér og eyddu því jólunum í að hjúkra hinum sjúku. Næturnar fóru í að ganga með Natan um gólf sem var bugaður af hori og tárum. Á aðfangadagskvöld náðu þó amma og afi að hrista af sér mesta slenið og taka þátt í jólagleðinni. Natan var á hin bóginn ekki alveg búinn að jafna sig og grét hástöfum við jólaborðhaldið og bugaður af sótthita og kvölum svaf hann frá sér fyrsta aðfangadagskvöldið sitt. Anha frænka kom svo vel á orði um fyrstu jólinn hans Natan en hún sagði orðrétt " Poor Natan, his first christmas are disaster! Ofaná flensu viðbjóðinn ákvaðu svo framtennurnar í efrigóm að láta sjá sig og ekki var það nú til að bæta skapið hjá litla karlinum. En í dag er hann hæstánægður með þessa nýju viðbót og skartar þessum líka svaka fínu tönnum.








Áramótin voru með rólega móti hjá okkur. Við skelltum okkur auðvita á áramótabrennu og borðum góðan mat, horfum á skaupið og skutum upp flugeldum. Natan var ekki að kippa sér upp við sprengingarnar og svaf á sínu græna þegar nýja árið gekk í garð. Mamman aftur á móti ákvað að tími væri kominn til koma á lög og reglu á héraðinu og troð sér í uniformið og lét á vakt sem var fremur viðburðasnauð.





Þegar nýja árið var gengið í garð gátum við ekki verið lengur án pabba og héldum því á ný til Reykjavíkur. Við þurftum auðvita líka að koma Önhu og Nadir aftur til London, því miður! Vildum að við gætum ráðið Önhu ævilangt sem au-pair hjá okkur, svo yndisleg er stúlkan :)

Þannig var þetta nú i grófum dráttum hjá okkur.